Over GijSeMij

Hoe is GijSeMij tot stand gekomen?
Ik heb op woongroepen en dagbestedingen gewerkt met hele diverse doelgroepen. Heel interessant en ik heb er heel veel geleerd. Om de juiste begeleiding en verzorging te kunnen bieden, is het van groot belang dat je de juiste informatie krijgt van de verwant van een cliënt. Dit alles maakt dat een verwant ook nauw betrokken is bij de zorg en begeleiding van een cliënt.

Mijn ervaring is dat zowel de verwant als de zorgverlener het belangrijk vindt om betrokken te zijn binnen de zorg/hulpvraag van de cliënt. De cliënt moet in het dagelijks leven vertrouwen hebben in hulp van verzorgers, begeleiders, derden en mensen uit de maatschappij. Alleen dan krijgt hij/zij de kans zich te ontplooien!

Ik liep er steeds vaker tegenaan dat er door de bezuinigingen en tijdsdruk te weinig tijd was voor de ontplooiing en wensen van de cliënt. Dit maakte dat ik er in december 2018 voor heb gekozen om de zorg als werkveld te verlaten en ben ik gestart als medewerker kantoor binnen FLOOR Models & Hospitality. Hier kwam al heel snel naar voren dat ik een echt ''zorgen'' mens ben, ik miste de zorg en begeleiding. Ik dacht alleen maar, hoe mooi zou het zijn om in dit werkveld ook mensen met een beperking in te zetten?

Deel laten nemen in de maatschappij, hun de kans geven te laten zien wie ze zijn en wat ze allemaal kunnen. Niet denken in maren en bezwaren, maar kijken naar kansen en mogelijkheden. Iedereen is uniek en heeft zijn eigen kwaliteiten, of je nou een beperking hebt of niet. Ook ben ik van mening dat de cliënt nog te weinig aansluiting vindt in hun eigen ontwikkeling. Hoe leuk zou het zijn om samen activiteiten te doen met als doel socialisatie, groei van eigenwaarde, communicatie, omgaan met je gevoel, grenzen durven verleggen? Je kunt nu eenmaal met een beperking niet alles wat iemand zonder een beperking wel kan. Activiteiten waarbij vriendschappen ontstaan, men elkaar begrijpt door dialogen op niveau, je echte ''ik'' kunnen zijn, je groeit in zelfstandigheid en nieuwe ervaringen op doet.

Met deze instelling ben ik begonnen vanuit thuis met Gijs en Marc. Gijs is 15 jaar en heeft het syndroom van Down. Ik heb Gijs via zijn moeder leren kennen als een rustige en verlegen jongen. Naarmate ik vaker met Gijs in contact kwam, ontplooide Gijs steeds meer. Hij komt geregeld op bezoek en dan doen we leuke activiteiten. Zwemmen, naar de kermis, samen boodschappen doen en koken, gezellig een drankje doen, ect.

Marc & Gijs
Dit jaar is Gijs voor het eerste actief geweest als vrijwilliger van het Zomerparkfeest in Venlo en hopen dat er nog vele parkfeesten gaan volgen met Gijs als vrijwilliger. Dit alles in het teken van zelf ontplooiing en zelfstandigheid.

Gijs is momenteel actief als voetballer in de Bijzondere Eredivisie van VVV. Wat Bijzonder!

Marc is 29 jaar en heeft een verstandelijke beperking. Marc heb ik 5 jaar terug leren kennen toen we in ons huidige huis kwamen wonen. Marc zag ik geregeld bij ons voor op de stoep. Lopend op zijn klompen, fietsend op zijn driewieler met een waanzinnige knalpijp of met zijn Red Bull helm op zijn Max Verstappen skelter. Hij was niet echt spraakzaam, maar lachte en zwaaide altijd. Zag ik hem niet, dan bleef Marc net zo lang wachten tot ik wel zwaaide en ging dan lachend verder met zijn bezigheden. De afgelopen jaren heb ik Marc leren kennen als een spraakzame, vrolijke maar vooral zorgzame jongen, die enorm geniet van samen activiteiten doen. Van het bijwonen van een wedstrijd van VVV tot Marshmallows bakken boven een vuurkorf met veel kinderen uit de wijk.

Via deze weg hebben Gijs en Marc elkaar leren kennen.Hoe mooi is het om te zien, op welke pure  manier men aansluiting vindt met  elkaar. Ik had Marc uitgenodigd om mee te gaan naar de presentatie van Gijs en zijn elftal van de Bijzondere Eredivisie. Marc heeft van tevoren prachtige ''champions'' bekers gemaakt voor de selectie, gevuld met snoep en ingepakt met de kleuren van VVV. Wat voelde ik een geluksmomentje toen Marc zijn bekers overhandigde aan de spelers. De onderlinge manier van verbale en non verbale communicatie, de groei van eigenwaarde en vooral de dankbaarheid. Dit is precies wat ik al jaren wilde bereiken en vandaar ik besloten heb deze weg te volgen.

GijSeMij, individueel of samen!